อิสระที่จะผิดพลาด...โดย อลัน วัตต์

มีบางคนเคยกล่าวไว้ว่า "เงิน คือรากเง้าแห่งปีศาจร้าย" จะว่าไปมันก็อาจจะถูก...เพราะเมื่อมองดูระหว่าง งานกับอาชีพ...งานดูเหมือนจะเป็นอะไรบางอย่างที่เรารู้สึกเหนื่อยหน่ายที่จะทำ แต่ก็ทำมันเพียงเพื่อให้มีเงินมาไว้ใช้...แล้วมันก็มีงานเยอะแยะไปหมดที่บางครั้งดูเหมือนจะเป็นงานสกปรกที่ไม่มีใครอยากจะทำ แต่ถึงใครไม่อยากทำ เขาก็ยังสามารถจ่ายให้กับคนอื่นที่จะทำมันอยู่ดี ซึ่งก็นั่นแหละ ถ้าคุณทำงานด้วยความรู้สึกแต่เพียงว่าต้องการเงินเท่านั้น คุณก็จะรู้สึกว่ามันช่างไร้เหตุผล นั่นก็เพราะว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่เงิน...กลายเป็นเป้าหมายในการทำงานแล้ว คุณก็จะเริ่มรู้สึกสับสนเกี่ยวกับความสุขและความรื่นรมณ์ในการทำงานไป

แต่เมื่อย้อนมองกลับไปถึงความรู้สึกผิดในอดีต กับคำกล่าวที่ว่า "ถ้าคุณไม่ทำงาน คุณก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะกิน" เพราะใครบางคนในโลกนี้มีไม่มาพอที่จะกินด้วยซ้ำ...ดังนั้นคุณไม่ควรที่จะรื่นรมณ์กับการกินของคุณ เพราะขณะเดียวกันใครบางคนกำลังหิวโหยอยู่...และสิ่งนี้ยิ่งทำให้ผู้คนสับสน...คิดไปว่านี่พวกเขากำลังทำผิดอะไรอยู่หรือ ซึ่งความรู้สึกผิดนี้ ทำให้ผู้คนรู้สึกติดขัด และแทนที่จะแก้ปัญหา มันกลับกลายเป็นตัวบ่อนทำลายอารมณ์ของคนเราไป

ได้เวลาที่เราจะมองความผิดพลาดในมุมมองที่ต่างออกไป

วอลต์ วิตแมน ยอมรับเกี่ยวกับสัตว์ทั้งหลายว่า พวกมันดำรงอยู่ หลับนอนในเวลาค่ำคืนโดยปราศจากการสะอื้นร่ำไห้ เพียงเพราะบาปทั้งหลายของสัตว์ทั้งหลาย เช่นเดียวกับเด็กน้อย ที่จะไม่เสียเวลาไปกับความรู้สึกผิด นั่นก็เพราะมันเป็นเรื่องที่ปกติกมากๆ สำหรับพวกเขา

ถ้าเมื่อไหร่ก็ตามที่คุณทำผิดพลาด และมีใครทำให้คุณรู้สึกอับอาย กับความผิดนั้น จากนั้นคุณก็จะแค่วิ่งหนีไปด้วยความรู้สึกว่า อีโก้ของตัวเองกำลังบาดเจ็บ ความรู้สึกภาคภูมิของตัวเองกำลังถูกทำร้าย
สิ่งแรกที่เราควรทำความเข้าใจก็คือ
"มันไม่ใช่เรื่องของการล้มเหลวอะไรในการเป็นมนุษย์หรอก ที่เราจะทำผิดพลาด นั่นก็เพราะใครก็ตามล้วนแต่เคยทำผิดพลาดด้วยกันทั้งนั้น ไม่มีใครเลยสักคนที่จะไม่เคยผิดพลาด และคุณจะไม่สามารถเรียนรู้อะไรได้เลย ถ้าคุณไม่เคยทำผิดพลาดมาก่อน"